Na wystawie zaprezentowano przykłady wyjątkowych dzieł sztuki sakralnej ze zbiorów Muzeum KUL, które wykonane na przestrzeni wieków nieustannie prowadzą dialog z kontemplującym je widzem.
W zabytkowych przestrzeniach Wieży Trynitarskiej spotykają się rzeźby gotyckie i barokowe, malarstwo XVI-wiecznej Wenecji z polskimi wyobrażeniami świętych. Na uwagę niewątpliwie zasługują: gotycka szafa ołtarzowa z apokryficznym przestawieniem Świętej Rodziny oraz XVII-wieczny Krucyfiks – wyjątkowa pamiątka z Ziemi Świętej.
Wielkoformatowe obrazy „Ukrzyżowanie ze św. Marią Magdaleną” Antoniego Michalaka (1902-1975) czy „Cud św. Jana Kantego” przypisywany Tadeuszowi Kuntze-Koniczowi (1727-1793), dopełnia niewielki, ale nieoczywisty „Św.Jerzy” Józefa Mehoffera (1869-1946).
Ekspozycja staje się nie tylko duchową kontemplacją, ale rozmową odmiennych stylów, epok czy ikonograficznych wyobrażeń, czerpiących z bogatego dziedzictwa kultury europejskiej.
